03 பிப்ரவரி 2026,
பொதுக்காலம் 4-ஆம் வாரம் – செவ்வாய்
2 சாமுவேல் 18: 9-10, 14b, 24-25a, 30- 19: 3
மாற்கு 5: 21-43
அவரில் நம்பிக்கை விடுதலைக்கு அடித்தளம்!
முதல் வாசகம்.
தாவீதின் மகன்களில் ஒருவரான அப்சலோம், தனது தந்தைக்கு எதிராகக் கலகம் செய்து இஸ்ரயேலின் அரசுரிமையைக் கைப்பற்ற முயன்றார். ஓர் உள்நாட்டுப் போருக்குப் பிறகு, அப்சலோமின் படைகள் தோற்கடிக்கப்படுகின்றன, மேலும் அவர் ஒரு கோவேறு கழுதையின் மீது ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்.
அப்சலோம் தப்பிச் செல்லும்போது, அப்சலோமின் நீண்ட முடி ஒரு பெரிய கீழே சென்று கொண்டிருந்தது. அப்போது அவனது தலை கருவாலி மரத்தில் சிக்கிக் கொள்ள, கோவேறு கழுதை தொடர்ந்து ஓட அவர் வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையில் தொங்கினான்.
ஒரு சிப்பாய் அப்சலோமின் இக்கட்டான நிலையை தாவீதின் இராணுவத் தளபதியான யோவாபிடம் தெரிவிக்கிறார். பின்னர் யோவாப் அப்சலோமை மரத்தில் உயிருடன் இருக்கும்போதே கொன்றுவிடுகிறார்.
தூதர்கள் தாவீது அரசரிடம் செய்தியைக் கொண்டு வந்தபோது, அவரது வெற்றியைக் கண்டு மகிழ்ச்சியடைவதற்குப் பதிலாக, தாவீது துக்கத்தில் மூழ்கினார். "என் மகன் அப்சலோம், என் மகனே, என் மகன் அப்சலோம்!" என்று கதறினார்.
நற்செய்தி.
இந்த நற்செய்தி, இயேசுவின் மீதான நம்பிக்கையால் இணைக்கப்பட்ட இரு குணப்படுத்தும் நிகழ்வுகளைச் சித்தரிக்கிறது. இறந்த ஒரு பெண்ணின் உயிர்த்தெழுதல் மற்றும் துன்பப்படும் ஒரு பெண் நலம் பெறுதல் ஆகியவகையாகும்.
தொழுகைக்கூடத் தலைவர்களுள் ஒருவரான யாயிர் இயேசுவை அணுகி, அவரது காலில் விழுந்து, இறக்கும் நிலையில் இருக்கும் தனது மகளை குணப்படுத்த வருமாறு அவரிடம் கெஞ்சுகிறார். இதில், தொழுகைக்கூடத் தலைவரான யாயிரின் நிலைப்பாடு அவரது விரக்தியையும் இயேசுவின் மீது கொண்ட நம்பிக்கையையும் காட்டுகிறது: இருந்தபோதிலும், அவர் இயேசுவின் முன் தன்னைத் தாழ்த்துகிறார். அவர்கள் யாயிர் வீட்டை நோக்கிச் செல்லும்போது, ஒரு பெரிய கூட்டம் அவர்களைப் பின்தொடர்கிறது.
வழியில் 12 ஆண்டுகளாக இரத்தப்போக்கு நோயால் அவதிப்பட்ட ஒரு பெண் பல மருத்துவர்களிடமிருந்து எந்த நிவாரணமும் இல்லாமல் அவதிப்பட்டவள், இயேசுவைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்ட வேளை, அவருடைய ஆடைகளைத் தொட்டால் கூட குணமாகும் என்று நம்புகிறாள். அவள் அவ்வாறு செய்தவுடன், அவளுடைய இரத்தப்போக்கு உடனடியாக நின்றுவிட்டது.
இயேசு அவரிடமிருந்து சக்தி வெளியேறியதைக் கவனித்ததும், அவரைத் தொட்டது யார் என்று கேட்கிறார். அந்தப் பெண் நடுங்கி, ‘நான்தான்’ என்று ஒப்புக்கொள்கிறார். இயேசு அவரிடம், “மகளே, உனது நம்பிக்கை உன்னைக் குணமாக்கிற்று. அமைதியுடன் போ. நீ நோய் நீங்கி நலமாயிரு” என்றார்.
இயேசு பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, யாயிரின் வீட்டிலிருந்து சிலர் அவருடைய மகள் இறந்துவிட்டாள் என்ற துயரச் செய்தியை அறிவிக்கிறார்கள். அவர் தொழுகைக்கூடத் தலைவரிடம், “அஞ்சாதீர், நம்பிக்கையை மட்டும் விடாதீர்” என்று கூறினார். அவர் பேதுரு, யாக்கோபு, யாக்கோபின் சகோதரரான யோவான் ஆகியோரை மட்டும் அழைத்துக்கொண்டு யாயீர் இல்லத்திற்குச் சென்று, “ஏன் இந்த அமளி? ஏன் இந்த அழுகை? சிறுமி இறக்கவில்லை, உறங்குகிறாள்” என்றார். அவர்கள் அவரைப் பார்த்து நகைத்தார்கள்.
சிறுமியின் கையைப் பிடித்து அவளிடம், “தலித்தா கூம்” என்றார். அதற்கு, ‘சிறுமி, உனக்குச் சொல்லுகிறேன், எழுந்திடு’ என்பது பொருள். உடனே அச்சிறுமி எழுந்து நடந்தாள். அவள் பன்னிரண்டு வயது ஆனவள். மக்கள் பெரிதும் மலைத்துப்போய் மெய்ம்மறந்து நின்றார்கள்.
சிந்தனைக்கு.
யாயிருவும் அந்தப் பெண்ணும் இயேசுவின் குணப்படுத்தும் வல்லமைக்குச் சாட்சிகாளக விளங்குகிறார்கள், அவர்களின் நம்பிக்கை மறுசீரமைப்புக்கும் வாழ்வுக்கும் வழிவகுக்கிறது என்று கூறலாம்.
ஆழ்ந்து கவனித்தால், தம்மிடம் வரும் துன்புறும் எவர்மீதும் இயேசு ஆழ்ந்த அக்கறை காட்டுகிறார என்பது தெளிவாகிறது. கூட்ட நெரிசலிலும் கூட, தனிப்பட்ட துன்பங்களுக்கு அவர் தனிப்பட்ட முறையில் பதிலளிக்கிறார். எளிதாக இப்போது வர இயலாது என்று யாயிரிடம் கூறியிருக்கலாம். இயேசு உடன் செல்ல இசைகிறார். அடுத்து, தன் மகளுக்காக ஒரு தொழுகைக்கூடத் தலைவர் மக்கள் முன்னிலையில் இயேசுவின் காலில் விழுகிறார்.
அடுத்து, யூத சட்டத்தின்படி, இரத்தப்போக்கு கொண்ட பெண் அவளை சடங்கு ரீதியாக அசுத்தமாக்கியது, இது அவளை மத மற்றும் சமூக வாழ்க்கையிலிருந்து விலக்கி வைத்தது, இதனால் அவள் உடல் ரீதியான துன்பத்தை மட்டுமல்ல, உளவியல் மற்றும் உணர்ச்சி ரீதியான தனிமையையும் தாங்க வேண்டியிருந்தது.
அவளுடைய குணப்படுத்துதலின் மூலம் கடவுள் தம்முடைய மாட்சி வெளிப்படுவதற்கான வழியைத் தயார் செய்தார். அவளுடைய தாழ்மையான ஆனால் துணிச்சலான விசுவாசச் செயல் - கிறிஸ்துவின் மேலங்கியைத் தொடுவதற்காக கையை நீட்டச் செய்தது.
ஆம், இந்நிகழ்வு கடவுளின் வல்லமையிலும் இரக்கத்திலும் நம்பிக்கை வைக்க நமக்கு நல்லதொரு பாடமாக அமைகிறது. அவளுடைய நம்பிக்கையின் மூலம், அவள் உடல் ரீதியான சுகத்தைப் பெற்றது மட்டுமல்லாமல், அவர் சமூகத்தில் ஒன்றிக்கும் வாழ்ப்பையும் பெற்றதோடு, கடவுளின் மாட்சியில் பங்கு பெற்றாள் என்று கூறவேண்டும்.
முதல் வாசகத்தில், தனக்கு எதிராகப் போர் தொடுத்த தனது மகனின் இழப்பால் தாவீது அரசர் மனமுடைந்துபோனார். அதே வேளையில் இறைந்துபோன அதே மகன் மீது இரக்கம் காட்டி, துக்கம் கொண்டாடினார். இது இரக்கமும் புலம்பலும் நமது மனித மற்றும் ஆன்மீக அனுபவத்தின் ஒரு பகுதியாகும் என்பதை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.
ஆம் நம்பிக்கை என்பது நாம் எதிர்நோக்கி இருப்பவை கிடைக்கும் என்னும் உறுதியாகும். (எபி 11:1) ஆகவே, யாயிரைப் போலவும், இரத்தப்போகினால் பல ஆண்டுகள் துன்புற்ற பெண்ணைப்போலவும் இயேசுவிடம் நம்பிக்கை கொண்டு இணைந்திருக்க வேண்டும். நம்பினோருக்கு விடுதலை வாழ்வு மறுக்கப்படாது.
இறைவேண்டல்.
இரக்கத்தின் ஆண்டவரே. துன்பத்தின் தருணங்களில், எல்லாவற்றையும் நன்மையாக மாற்றும் உமது வல்லமையை நம்பி, நம்பிக்கையுடன் உம்மிடம் திரும்ப எனக்கு அருள்புரிவீராக. ஆமென்.
ஆர்கே. சாமி (மலேசியா)
+6 0122285452
Daily Program
